stille herfst en winter

Ondanks de drukte in winkelstraten en op wandelplekken in het weekeinde, is het in de natuur erg stil. De laatste bladeren hangen te drogen zodat ze kunnen vallen. Als het stil is kan je horen dat de natuur de adem inhoudt. Bijna in winterslaap. Maar dan zijn er gelukkig de feesten die geluid maken. Sinterklaas en Kerst. Wel met minder mensen maar toch met feestelijke cadeaus en zang. Steeds is het weer leuk om de kinderen te zien die geloven in Sint. Die wachten op het dagelijkse Sinterklaasjournaal. Wat je gelooft is echt. Heerlijk! Wat is dat toch dat immense geloof in iets wat komt. Als ik terugkijk ken ik dat ook. Voortdurend vooruit kijken. Tot je er bent? Waar dan. Van de dag genieten is heel erg lastig in de roerige dagen van je bestaan. Werk, opvoeden, mensen om je heen, je dagelijkse inkopen en ga zo nog een hele pagina door. Hoe krijg je dan die dingen van alle dag uit je hoofd en kijk je in rust om je heen. Ik wens voor Sint een kinderbrein. Alleen als ik daar nu terwijl ik het opschrijf over nadenk toch nog maar even niet. Want als ik dat bij veel oudere mensen zie lijkt dat veel op dementie. Het gaat dus vaak vanzelf. Je wordt weer als een kind. Mooi geregeld in de natuur eigenlijk.

Net kreeg ik een mooi boek van de Sint. Deze pagina wil ik jullie niet onthouden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s